Χορτιάτης, το μονοπάτι των παγοποιών
ΚΑΣΤΑΝΙΕΣ, ΒΕΛΑΝΙΔΙΕΣ & ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΥΛΛΑ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
Το δάσος του Χορτιάτη είναι πολυποικιλιακό. Κυριαρχεί η καστανιά, ακολουθεί η δρυς, και πολύ συχνά εμφανίζεται η οξιά. Υπάρχουν επίσης πεύκα και έλατα σε ορισμένα τμήματα. Το φθινόπωρο το βουνό γίνεται κόκκινο και το κίτρινο, και είναι ίσως η καλύτερη εποχή να το επισκεφθείς. Το χειμώνα συχνά ντύνεται στα λευκά και ανεβαίνοντας προς την κορυφή ακολουθώντας τη διαδρομή πίσω από το καταφύγιο θα βρείτε αρκετά γκι. Όταν όμως φτάσετε στο καταφύγιο που βρίσκεται στα 1000 μ. στη θέση «Τζεκ Μπακτσέ» θα βρείτε μέσα ένα αναμμένο τζάκι για να ζεσταθείτε.
Στο καταφύγιο θα βρεις καφέ, τσάι, γλυκό και φαγητό. Το χειμώνα αν είσαι τυχερός μπορεί να βρεις καστανόσουπα ή μανιταρόσουπα και καλά είναι να τη δοκιμάσεις αφού έκανες ανάβαση περίπου 1,5 ώρα και τώρα θέλεις λίγο να ξαποστάσεις. Τόσο περίπου διαρκεί η ανάβαση αν ξεκινήσεις από το το χωριό Χορτιάτης και με κάποιες στάσεις μπορεί να κάνεις και 2 ώρες. Για έναν εξασκημένο πεζοπόρο η ανάβαση θεωρείται εύκολη, με μοναδική εξαίρεση και δυσκολία την πρώτη μεγάλη ανηφόρα όταν μπαίνουμε στο μοναπάτι. Από τη στιγμή που θα φτάσετε στη θέση καστανιές, η διαδρομή γίνεται πιο εύκολη. Αν κάποιος αναβαίνει για πρώτη φορά και κουραστεί πολύ μέσα από το μονοπάτι, υπάρχει δίπλα και ο χωματόδρομος.
Το βουνό είναι πάντα γεμάτο με κόσμο- ειδικά Σάββατο και Κυριακή- και θα συναντήσετε κόσμο καθώς διασχίζετε το βουνό, αυτό είναι σίγουρο. Κόσμο θα βρείτε και στο καταφύγιο και αν είναι Σάββατο ή Κυριακή, καλά είναι να είστε προετοιμασμένοι να περιμένετε λίγο για να πάρετε το καφεδάκι σας. Αν δεν έχει πολύ κρύο, μπορείτε άνετα να καθίσετε έξω από το καταφύγιο στα ξύλινα τραπέζια. Πολλοί ανβαίνουν για βόλτα με τα παιδιά τους και είναι επίσης σίγουρο ότι θα συναντήσετε και οικογένειες. Αν λοιπόν, θέλετε τα παιδιά σας να έρχονται σε επαφή με τη φύση, μπορείτε να πάρετε και τα δικά σας μαζί.
ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΩΝ ΠΑΓΟΠΟΙΩΝ
Για χρόνια, ο Χορτιάτης ήταν το φυσικό παγοποιείο της Θεσσαλονίκης. Όταν τα ηλεκτρικά ψυγεία δεν υπήρχαν στα σπίτια, ο πάγος της πόλης ερχόταν από το βουνό. Πως γινόταν αυτό; Στη βόρεια πλευρά του βουνού οι κάτοικοι έσκαβαν πρόχειρες δεξαμενές στο χώμα, τις «μπάρες», και τις γέμιζαν με καθαρό νερό. Το κρύο του χειμώνα το πάγωνε. Τον πάγο τον φύλαγαν σε κατασκευές σε σχήμα κώνου, αντεστραμμένου στη γη. Το καλοκαίρι φόρτωναν τις παγοκολώνες σε κάρα και άλογα και τις κατέβαζαν στην πόλη, όπου τις αγόραζαν εύπορες οικογένειες και καταστήματα. Το μονοπάτι ξεχωρίζει και οπτικά αλλά και για την ιστορία του και είναι το πιο τουριστικό-ας πούμε- μονοπάτι. Έχει κι άλλα, αλλά συνήθως οι ομάδες που έχουν ανθρώπους που κάνουν ίσως για πρώτη φορά πεζοπορία, ακολουθούν αυτό.
Τι άλλο πρέπει να ξέρω;
Χρειάζεστε οπωσδήποτε παπούτσια ορειβατικά και μπατόν για τη δική σας ευκολία και τη δική σας ασφάλεια.
Η σήμανση στο δάσος είναι εμφανής παντού και το κινητό σας θα έχει σήμα κανονικά. Από ένα σημείο και μετά οι ταμπέλες σας δείχνουν τη διαδρομή, επιλέγετε αν θα ακολουθήσετε τη διαδρομή για το καταφύγιο ή αν θα ακολουθήσετε τη διαδρομή για την κορυφή Κολοσούρτης. Μπορείτε να φτάσετε στο καταφύγιο, να ξεκουραστείτε και από την πλευρά πίσω από το καταφύγιο να ανεβείτε προς την κορυφή. Από εκεί η θέα είναι καταπληκτική. Φαίνεται η λίμνη Κορώνεια και το ραντάρ του Χορτιάτη. Η κορυφή είναι στα 1076 μ.
Σημείωσις: Η τελευταία μεγάλη ανηφόρα μέχρι την κορυφή, είναι πιο δύσκολη συγκριτικά με την υπόλοιπη διαδρομή.










